در سیستم های امن تحت شبکه های کامپیوتری، کلید نشست در فاز ورود به سیستم (SSO) در اختیار کاربر قرار می گیرد، و این کلید ضامن امنیت در ارتباط بین کاربر و کارگزار می باشد. کاربر برای در اختیار گرفتن این کلید، باید کلمه عبور را در اختیار داشته باشد. به منظور اینکه در مرحله SSO فرآیند تحویل کلید نشست به کاربر از گزند مهاجمان محفوظ بماند، و افشا نگردد، پروتکلهایی موجود است.این مقاله ابتدا به معرفی پروتکلهای SSO موجود پرداخته است، سپس این پروتکلها ارزیابی شده و نقاط ضعف آنها مشخص شده اند و در نهایت پروتکل جدیدی ارائه شده است، که برخی از مشکلات پروتکل های پیشین را رفع می نماید. پروتکل پیشنهادی نیز دارای نقاط ضعفی می باشد، که به آن اشاره شده است.